Lisa Kerckhof

ZORO, Zorgroute arbeidsmarkt, is een Interreg Vlaanderen-Nederland project waarbij vier Vlaamse partners en één Nederlandse partner in co-creatie de ZORO-training hebben ontwikkeld.

De training bestaat uit vier modules waarbij (toekomstige) zorgprofessionals getraind worden in ethisch handelen, technologische wendbaarheid, intrapreneurship en interprofessioneel samenwerken. De volledig inhoud en draaiboeken van de training kan je terugvinden in de ZORO-gids en materialenbank.

De zorg-en welzijnssector in Vlaanderen en Nederland staat al jaren onder druk. Door de toenemende zorgvraag en vergrijzing zal het arbeidstekort in de toekomst exponentieel toenemen. Verder bestaat er vanuit onderwijs vaak onvoldoende aansluiting bij de veranderende competentievereisten van de arbeidsmarkt. Om tegemoet te komen aan deze uitdagingen is het ontwikkelen van hybride leeromgevingen voor (toekomstige) zorgverleners met aandacht voor aansluiting onderwijs-arbeidsmarkt, interprofessioneel samenwerken en technologische wendbaarheid van groot belang. 

Wat doen we en hoe pakken we het aan?
Bestaande simulatieomgevingen in de zorgsector worden in kaart gebracht en een lerend netwerk van onderwijsinstellingen, het werkveld en kennisorganisaties wordt opgezet. Ook worden simulatieomgevingen, trainingen en een professionaliseringaanbod voor (toekomstige) zorgverleners én opleiders gecreëerd en getest.

° We zetten een grensoverstijgend lerend netwerk op om ervaringen uit te wisselen én het bestaand potentieel van simulatieomgevingen in kaart te brengen.

° We creëren, implementeren, testen en evalueren diverse simulatieomgevingen – en scenario’s voor opleidingsniveaus 2 tem 7 via de design thinking aanpak.

° We ontwikkelen een trainingsaanbod voor lerenden en opleiders over technologische wendbaarheid en simulatieomgevingen.

° Via praktrijkgericht onderzoek monitoren én evalueren we de ontwikkelde producten en het gevolgde proces. Zo krijgen we zicht op randvoorwaarden, barrières en succesfactoren voor krachtige simulatieomgevingen. 

Partners
In het project ‘StimulanZ’, dat drie jaar zal lopen werken tien Vlaamse en Nederlandse projectpartners werken samen: Provincie Antwerpen, Universiteit Antwerpen, Fontys Hogescholen, AG Stedelijk Onderwijs Antwerpen, Avans, Summa College, AP Hogeschool, Regionaal Technologisch Centrum-Antwerpen en VIVES. 

De uitbouw van een privaat 5G-netwerk op de ziekenhuiscampus kadert in het project H.E.A.L.T.H., of voluit High-speed Enabled Advanced Life-Saving 5G Technological Hospital. Met dit project willen Proximus NXT, VIVES en az groeninge een revolutie teweegbrengen in de gezondheidssector door waardevolle 5G-use cases in verschillende domeinen te testen en te implementeren. De kennis en expertise die daaruit voortvloeien, kunnen een voorbeeld en inspiratiebron vormen voor andere ziekenhuizen.

De focus ligt op toepassingen rond zorg op afstand, klinische communicatie en data & training. Zo zal het potentieel van 5G voor robotchirurgie, voor het monitoren van de gezondheidstoestand van patiënten via biosensoren en voor slimme alarmering van verpleegkundigen en hulpverleners worden getest. Verder ondersteunt het project toepassingen die de medische beeldvorming ondersteunen, bijvoorbeeld door röntgenbeelden om te zetten naar een AR/VR-omgeving, en kennisuitwisseling bevorderen, bijvoorbeeld door operaties te streamen en beschikbaar te maken voor collega’s, aspirant-dokters en kennisinstellingen. Daarnaast omvat het project verschillende toepassingen voor trainingsdoeleinden, zoals de-escalatietraining, om zorgpersoneel beter voor te bereiden op onvoorziene (agressieve) situaties. Met behulp van AI en machine learning op een private Edge-cloudinfrastructuur kunnen de trainingen gaandeweg verder worden verfijnd en afgestemd op de opleidingsnoden.

De de-escalatietraining wordt door One Bonsai ontwikkeld samen met AZ Groeninge en VIVES. De training zal voor One Bonsai getest en onderzocht worden met XR-brillen die dankzij de WooW onderzoeksinfrastructuur van VLAIO aangekocht kon worden.

Het tijdig herkennen van klinische achteruitgang bij kinderen vormt een belangrijke uitdaging binnen algemene ziekenhuizen. Jonge kinderen kunnen hun klachten vaak moeilijk verwoorden, terwijl verpleegkundigen op niet‑pediatrische afdelingen eerder sporadisch met pediatrische patiënten in aanraking komen. Hierdoor ervaren zij minder vertrouwen in hun eigen handelen, wat kan leiden tot onzekerheid in acute situaties. Dit onderzoeksproject vertrok vanuit de nood aan gerichte ondersteuning om de competenties en het professioneel vertrouwen van verpleegkundigen in pediatrische zorg te versterken.

Het onderzoek bestond uit twee complementaire luiken. In een eerste fase werd de mate van zelfeffectiviteit van verpleegkundigen onderzocht. Hiervoor werd de Pediatric Ward Nurses’ Caring Self‑Efficacy Scale (Bahrami, 2021) vertaald en gevalideerd naar het Nederlands. Met deze schaal werd een vergelijking gemaakt tussen verpleegkundigen op pediatrische en niet‑pediatrische afdelingen. De resultaten toonden een significant verschil: verpleegkundigen op niet‑pediatrische diensten rapporteerden een duidelijk lagere zelfeffectiviteit in het verlenen van pediatrische zorg. Dit bevestigde de nood aan bijkomende ondersteuning en vormde de basis voor het tweede, praktijkgerichte deel van het project.

In het tweede en belangrijkste luik werd een realistische, evidence‑based simulatietraining ontwikkeld om verpleegkundigen te versterken in de systematische benadering van een acuut ziek kind. De training bestaat uit twee onderdelen. Ten eerste werd een interactieve e‑learningmodule ontwikkeld via Flowsparks, waarin deelnemers de ABCDE‑methodiek bij kinderen stap voor stap leren toepassen. Ten tweede werden afdelingsspecifieke in situ simulatiescenario’s uitgewerkt voor spoed, recovery, operatiekwartier en radiologie. Deze scenario’s sluiten nauw aan bij de realiteit van de betrokken diensten en bieden zorgprofessionals de mogelijkheid om in hun eigen werkomgeving te oefenen, te reflecteren en hun handelen te verfijnen.

Het volledige trainingspakket, bestaande uit de e‑learning en de in situ simulaties, werd uitgebreid getest op de deelnemende afdelingen. De resultaten toonden een significante toename in zelfeffectiviteit bij verpleegkundigen na deelname aan de training. De combinatie van theoretische voorbereiding en realistische oefensituaties blijkt bijzonder krachtig in het versterken van professioneel vertrouwen en handelingsbekwaamheid.

Op basis van deze positieve resultaten werd een modulair dienstverleningsaanbod uitgewerkt, klaar voor verdere implementatie binnen ziekenhuizen en onderwijsinstellingen. Het pakket kan flexibel worden aangepast aan verschillende afdelingen en contexten, en ondersteunt zorgprofessionals in het systematisch en zelfverzekerd handelen bij pediatrische patiënten. Voor meer informatie over dit aanbod kan contact worden opgenomen met Peter.Burggraeve@vives.be.

Dit onderzoeksproject werd gerealiseerd in samenwerking met drie partnerziekenhuizen: Sint-Andriesziekenhuis (Tielt), az Zeno (Knokke) en Sint-Jozefskliniek (Izegem).

In België is de geboortezorg doorheen de jaren gemedicaliseerd. Ondanks de positieve effecten van die evolutie, heeft de medicalisering er ook toe geleid dat vrouwen minder autonomie en minder betrokkenheid ervaren bij hun geboorte-ervaring. Hierdoor is er wereldwijd een toenemende vraag naar een meer ‘respectvolle geboortezorg’.  

Projectverloop

Dit onderzoeksproject kan opgedeeld worden in twee grote luiken. Binnen het eerste luik werden de criteria van gedeelde besluitvorming in kaart gebracht. Zowel de literatuur als de (groeps)interviews met vroedvrouwen, gynaecologen, recent bevallen vrouwen en partners tonen dat het moeilijk is om tot een eenduidige definitie voor gedeelde besluitvorming te komen. Het is vooral belangrijk om te vertrekken vanuit het idee dat zorgverleners expert zijn op medisch vlak, en vrouwen en hun partner expert zijn in wat voor hen belangrijk is.

In de dagdagelijkse praktijk wordt gedeelde besluitvorming nog te vaak verward met, of herleid tot, het vragen van geïnformeerde toestemming. Kiezen voor gedeelde besluitvorming betekent echter dat een zorgverlener samen met een vrouw en haar partner op pad gaat. Samen op pad gaan houdt in dat er wisselwerking mogelijk is, dat er dialoog ontstaat rond de verkregen info. De ouders worden aangesproken in hun autonomie om zelf een keuze te maken, maar in het maken van die keuze kunnen ze rekenen op ondersteuning van de zorgverlener doorheen de perinatale periode. De zorgverlener probeert op die manier zicht te krijgen op de context van de ouders (wat is voor hen belangrijk?) en in dialoog op zoek te gaan naar een consensus.  

RESULTATEN

Als eerste werd er een implementatiegids opgesteld die alle resultaten uit dit onderzoeksproject omvat. De data werden verzameld uit de (groeps)interviews, de action learning teams en de expertise van de stuurgroep, en dit alles werd onderbouwd vanuit de literatuur. De focus in de implementatiegids ligt op het ondersteunen van zorgverleners om gedeelde besluitvorming in de praktijk te optimaliseren. De gids bestaat uit concrete aanbevelingen, tools en reflectievragen om gedeelde besluitvorming te implementeren in de verloskundige praktijk. De implementatiegids kan hieronder gedownload worden.

Download de implementatiegids

Naast de implementatiegids ontwikkelden we een workshop voor zorgverleners rond gedeelde besluitvorming via de methodiek van actieleren. Jullie kunnen een workshop aanvragen van anderhalf uur waarin we jullie laten kennismaken met het werken in een actie-leren team. De bedoeling van de workshop is om het verloskundig team warm te maken om gedeelde besluitvorming te optimaliseren in de praktijk: Waarom is gedeelde besluitvorming belangrijk? Wat is gedeelde besluitvorming? We gaan via een aantal didactieken die we gewoonlijk gebruiken tijdens een ALT-traject al voor een eerste keer ervaringen delen in het team en samen reflecteren. We laten jullie aanvoelen wat we bedoelen met de principes ‘veiligheid’ en ‘positiviteit’. De workshop is een ideale ‘check’ om te zien of de actieleren-methodiek past bij jullie team. Mocht er interesse zijn in een actie-leren traject binnen jouw verloskundige praktijk, kan er vrijblijvend gemaild worden naar Lisa.Kerckhof@vives.be voor meer informatie.

Naast de nood bij zorgverleners werd eveneens een nood gedetecteerd bij ouders. Hiervoor werd, op basis van hun noden kenbaar gemaakt tijdens de (groeps)interviews, een video uitgewerkt. Vrouwen en hun partner zijn, vaak bij hun eerste zwangerschap, onvoldoende op de hoogte van wat ze kunnen en mogen verwachten. Het gaat over het kennen van mogelijke opties (bv. kiezen voor een NIPT of niet, verschillende bevallingshoudingen,…). Als een koppel niet weet dat er verschillende opties zijn, is het moeilijk om hierover te beslissen. Vrouwen geven aan verschillend te handelen bij een volgende zwangerschap ten opzichte van de eerste zwangerschap op basis van de ervaringen die ze meegemaakt hebben. Aan de andere kant zijn koppels voorzichtig in de communicatie met hun zorgverlener (gynaecoloog/vroedvrouw) en komen ze niet altijd tot een dialoog. Ze zijn zich niet altijd bewust dat ze hun wensen kunnen en mogen bespreken met hun gynaecoloog of vroedvrouw. De video is een eerste aanzet om koppels richting te geven bij het begin van de zwangerschap in een voor hen onbekende wereld vol informatie en hen de durf geven om in dialoog te gaan met hun zorgverlener. We zien een mogelijkheid om, vertrekkende vanuit de noden van de ouders en deze video, een sensibiliseringscampagne uit te werken kaderend binnen een ander onderzoeksproject. 

Het nemen van vrijheidsbeperkende maatregelen is een controversieel thema binnen de gezondheidzorg. Hoewel het beleid en de praktijk inspanningen leveren, blijft het gebruik van vrijheidsbeperkende maatregelen in ziekenhuizen, woonzorgcentra (WZC) en thuiszorg hoog. Bovendien heersen er ook vaak misverstanden over de noodzaak en impact van vrijheidsbeperkende maatregelen.

Dit is vooral het geval rondom fysieke fixatie. Een alternatief voor fysieke fyxatie is slimme technologie. Op vandaag zijn er in Vlaanderen tal van toepassingen m.b.v. ondersteunende technologie zoals: (zorg)domotica, dwaaldetectiesystemen en sensorentechnologie.

Niettegenstaande een aantal zorginstellingen reeds met technologische alternatieven aan de slag gaan, is er nog veel koudwatervrees ten aanzien van het gebruik ervan. Bovendien er is veel onwetendheid over de mogelijkheden die slimme technologie te bieden heeft. Daarnaast vergt een goede implementatie van technologie ook veel inspanningen omdat dit op maat moet worden bekeken en moet aansluiten op de zorgprocessen.

Het STAFF project wil slimme technologie als alternatief voor fysieke fixatie in de kijker plaatsen en focust daarbij in de eerste plaats op bedrijven die slimme technologie ontwikkelen en woonzorgcentra die de technologie gebruiken. Het project bespreekt de mogelijkheden van bed- en opsta-alarmeringstechnologie. Het STAFF project wil praktische informatie verzamelen en bundelen die bedrijven kan ondersteunen bij nieuwe ontwikkelingen en zorginstellingen kunnen helpen bij de uitbouw van een fixatie-arm zorgbeleid. Het STAFF project omvat drie onderdelen:

1. Inventarisatie via survey naar het huidig gebruik van fysieke fixatie en het gebruik van zorgtechnologie als alternatief bij Vlaamse woonzorgcentra
2. Uitvoeren interventiestudie slimme technologie(ën) in ouderenvoorzieningen in samenwerking met technologiebedrijven (3) De opbouw van een kennisplatform met gestructureerde, wetenschappelijke informatie over bed- en opsta-alarmering en hun aansluiting op de praktijk van residentiële zorg voor ouderen.

Zowel KMO’s, onderzoeksinstellingen als zorgorganisaties zijn bereid te innoveren in de zorgsector. Echter toont het gebruik van technologie in de gezondheidzorg een merkwaardig onevenwicht. In de medische zorg volgen innovaties elkaar snel op en zijn deze goed voor de helft van de kosten voor de gezondheidszorg in westerse landen. Technologische innovaties in de langdurige zorg blijken daarentegen niet altijd ingang te vinden en de beoogde resultaten te behalen.

De PWO vertrekt vanuit de volgende onderzoeksvraag: hoe komt het dat technologische innovaties in de langdurige zorg moeilijk ingang vinden op de werkvloer? Hierbij zijn de onderliggende onderzoeksvragen: Wat zijn de belemmerende factoren die technologische innovaties in de weg staan en hoe denkt de sector over zorgtechnologie als middel om kwalitatieve en betaalbare zorg in de toekomst te kunnen blijven aanbieden?

Dit project wil niet enkel focussen op de belemmerende factoren die innovaties in de zorg in de weg staan, maar tevens op de opportuniteiten die het hen biedt. Daarbij zal het onderzoek zich niet enkel richten naar de zorgactoren in de langdurige zorg (care, cure, patiënten, thuiszorg) maar evenzeer naar de aanbieders van zorgtechnologie die problemen ondervinden met het ontwikkelen en het vermarkten van hun producten.

De opleiding verpleegkunde wordt geconfronteerd met de grote uitdaging om te voldoen aan de eisen die gesteld worden aan beginnende beroepsbeoefenaars. De zorg is complexer geworden en studenten “afleveren” die voldoen aan alle competenties is een uitdaging. Daarom zet VIVES reeds enkele jaren actief in op onder andere simulatieonderwijs binnen de opleidingen verpleegkunde en vroedkunde.

Eerdere studies hierrond suggereren reeds positieve resultaten bij het gebruik van high fidelity simulatie in het verpleegkundig onderwijs op vlak van onder andere teamwork en klinisch redeneren. Er is echter weinig bekend over het effect van dergelijke simulatiesessies op het zelfvertrouwen en de gepercipieerde stress van studenten na het doorlopen van simulatie. Aangezien dit ook belangrijk is, wordt binnen deze studie de vraag gesteld of simulatieonderwijs een effectieve meerwaarde betekent voor het zelfvertrouwen en stressniveau van de studenten.

De studie onderzoekt het effect van een simulatie-ervaring op twee uitkomsten (student voldoening en zelfvertrouwen) bij VIVES studenten die simulatie lopen voor of na hun eerste ervaringen met een ziekenhuisstage.

Vandaag de dag worden we, door demografische ontwikkelingen, geconfronteerd met een vergrijzing van de bevolking. Een adequate voeding is van groot belang en stelt ouderen in staat om hun levenskwaliteit en zelfstandigheid te behouden. Senioren worden geconfronteerd met functioneel verlies van o.a. geur, smaak, kauwen slikfunctie, daarnaast daalt hun eetlust.

Deze factoren kunnen leiden tot een inadequate voedingstoestand en voedingsstofvoorziening waardoor het risico op nutritionele deficiënties toeneemt. Hierop kan door de voedingsbedrijven en ingrediëntenleveranciers worden ingespeeld door het ontwikkelen van voedingsproducten die, uit nutritioneel en sensorisch oogpunt, beter geschikt zijn voor deze specifieke doelgroep. Er dient vooral gestreefd te worden naar een evenwichtige en gebruiksvriendelijke voeding die voldoende nutriënten aanbrengt.

Het TETRA-voorbereidingstraject ‘het ontwikkelen van smaakvolle en nutritioneel aangepaste voeding’ bracht inzicht omtrent de nutritionele noden van senioren en in het project SeniorFOOD werden de meer technologische aspecten rond het aanpassen van voeding onder de loep genomen. Deze opgedane kennis dient nu echter vertaald te worden naar concrete richtlijnen voor de bedrijven. Aan de hand van verschillende cases, die samen met de bedrijven zullen worden uitgevoerd, zal generieke info worden verzameld zodat de bedrijven zelf aan de slag kunnen en zelf producten op maat van senioren kunnen ontwikkelen.

Om de ontwikkelde producten op sensorisch vlak te beoordelen zullen consumentensmaakpanels, bestaande uit senioren, worden opgericht. Deze smaakpanels zullen ingeschakeld worden bij de productontwikkeling. Tenslotte wordt nagegaan hoe de ontwikkelde producten het best in de retail kunnen worden geplaatst. Hiervoor zal een bevraging van senioren plaatsvinden.

Zorg- en welzijnsvoorzieningen, kennisinstellingen en bedrijven zijn ervan overtuigd dat e-learning een optimaal leerrendement teweeg kan brengen. Zorginstellingen maken stapsgewijs de sprong naar gebruik van e-learning. Maar het gebruik blijft beperkt en zeker niet alle mogelijkheden worden benut.

Het platform dat hiervoor wordt gebruikt, het Learning Management System staat nog niet op punt en de functionaliteiten en toepassingen verschillen vaak sterk per systeem. Met de hogeschool willen we dit systeem verder ontwikkelen en optimaliseren zodat E-learning echt kan toegepast worden en al de voordelen kunnen benut worden.

Projectwebsite

Van iedere hulpverlener en binnen iedere gezondheidszorgvoorziening (ziekenhuis, thuisverplegingsdienst, woon- en zorgcentrum …) wordt verwacht dat goede, kwaliteitsvolle zorg wordt geleverd, patiëntveiligheid wordt gegarandeerd en up-to-date professionalisering wordt voorzien. VIVES onderzoekt op welke manier een organisatie bijscholing zo effectief en efficiënt mogelijk kan organiseren zodat er een maximaal rendement. Om de kwaliteit en patiëntveiligheid objectief te laten vaststellen, doen diverse ziekenhuizen (bv. AZ Groeninge Kortrijk, Jan Yperman Ziekenhuis Ieper, AZ Delta Roeselare-Menen,…) en thuiszorginstellingen (bv. Wit-Gele Kruis) een beroep op een internationale instantie die wereldwijd ziekenhuizen accrediteert (Joint Commission International (JCI) of Nederlands Instituut voor Accreditatie in de Zorg (NIAZ)). Accreditatie (JCI, NIAZ) is slechts één van de middelen/methoden/processen tot het verhogen van zorgkwaliteit en veiligheid (2) (3). Eén van de criteria om te komen tot kwaliteitsvolle zorg is goed opgeleid personeel. Regelmatige bijscholing is hierbij essentieel.

Binnen dit onderzoeksvoorstel wordt verder ingegaan op het aspect bijscholing van verpleegkundigen en vroedvrouwen (VVK). Op welke manier kan een organisatie de bijscholing zo effectief en efficiënt mogelijk organiseren zodat er een maximaal rendement is bij zo veel mogelijk verpleegkundigen en vroedvrouwen? Is het ter beschikking stellen van e-learningmodules efficiënter dan de klassieke bijscholing in termen van toename van kennis, toename van vaardigheden, motivatie van het personeel, financiële middelen …?

Concrete onderzoeksvragen:

• op welke manier dient een goede e-learningmodule te worden ontwikkeld opdat de kwaliteit van de hulpverlening stijgt?
• wat zijn stimulerende en belemmerende factoren waarmee rekening moet gehouden worden bij het toepassen van e-learning bij verpleegkundigen en vroedvrouwen?
• verkrijgen de verpleegkundigen en vroedvrouwen een grotere kennisverhoging bij het doorlopen van een e-learningmodule?
• is de tevredenheid voor het leren met nieuwe e-learningmethodieken groter dan klassieke leermethoden bij verpleegkundigen en vroedvrouwen?

Kinderwens in VlaanderenPWO project - Fertility awareness in Vlaanderen: ontwikkeling van een interventie en meting van de kennis bij toekomstige hulpverleners

Doelstellingen:

1. Het ontwikkelen en implementeren van een online interventie als antwoord op de gebrekkige fertility awareness bij de Vlaamse bevolking
2. De fertility awareness nagaan bij toekomstige Vlaamse hulpverleners

Methodiek:

1. De feasibility van verschillende soorten online interventies werd geëxploreerd. Een app en story game werden niet als voldoende efficiënt beoordeeld. Er werd besloten om samen te werken met toekomstige professionals inzake online interventie: studenten van de bachelor Digital Design and Development (Howest). Een tiental groepjes studenten ontwikkelden een prototype interventie in het kader van hun bachelorproef. De onderzoekers selecteerden vier prototypes en presenteerden deze in drie focusgroepen van elk een tiental kinderloze personen (mannen en vrouwen, personen met een kinderwens en personen zonder kinderwens). De eerste focusgroep bestond uit personen van 20 tot 25 jaar, de tweede uit personen van 26 tot 30 jaar en de derde uit personen van 31 tot 35 jaar.
2. Voor deze studie werd gebruikt gemaakt van een vertaling van de ‘fertility awareness questionnaire’ (Lampic 2006). Deze studie werd simultaan in Zweden en Griekenland gevoerd. In Vlaanderen namen 413 laatstejaarsstudenten geneeskunde (UGent en VUB) deel en 100 studenten vroedkunde.

Resultaten:

1. Uit de focusgroepen kwam een duidelijke voorkeur voor een interventie die bestond uit drie filmpjes om de aandacht te trekken voor een website met informatie over vruchtbaarheid. Voor de website zelf, verkoos men een andere interventie, bestaande uit een ‘levensweg’ waar bezoekers een aantal zaken invullen (geslacht, leeftijd, kinderwens, zaken die men nog wil realiseren voor aan kinderen te beginnen) en waar uiteindelijk een leeftijd berekend wordt waarop men ‘klaar is voor kinderen’. Daarnaast wordt eveneens tailored informatie voorzien rond de eventuele risico’s die gepaard gaan met het krijgen van kinderen op latere leeftijd. De filmpjes zijn klaar, de ontwikkelaars leggen momenteel de laatste hand aan de website ‘Klaarvoorkinderen.be’.
2. De data van deze studie worden momenteel door de Griekse partners geanalyseerd. VIVES – onderzoekers zullen het artikel schrijven en dus als eerste auteur optreden voor een wetenschappelijk artikel rond deze doelstelling.

Conclusies:

De werkzaamheden rond dit project zijn nog ongoing. Verdere resultaten worden verwacht tegen eind 2019 (doelstelling 1) en 2020 (doelstelling 2).

Since the age of pregnant women is increasing throughout Europe it is of crucial importance to preserve their ability for conception in late 30ies. Therefore it is time to bring lifelong fertility education to a new level by creating tools for educators. This project will bridge the gap in health education; right now after the secondary school youth are not being continuously counseled until they decide for a child.

Preconception health care is recognised as a critical component of life course health development of women and men in reproductive age. Preconception health and care focus to men and women before pregnancy. The years before pregnancy are of great importance to fertility, healthy pregnancy and to the health of the baby.

We intend to develop in this project all the necessary information and training for health professionals to be equipped for adequate counseling. We will also develop innovative digital educational material that builds a sustainable flexible system that allows distance learning, independent learning or can be offered as a module or integrated to many subjects throughout all studies for nurses, midwives, public health nurses and school nurses.